We zijn vandaag op de helft van onze vakantie en het lijkt of we al heel lang weg zijn. We zien zo veel dat we blij zijn dat alles is opgeschreven voor onze blog. Het is zo leuk om te lezen dat er
zo met ons mee gereisd wordt. Ook wij kijken iedere dag of er weer leuke reacties zijn en hoe vaak de foto's bekeken zijn:) het schrijven van de blog was een experiment om a.o. te kijken of dit
voor onze reis naar Afrika ook leuk zou zijn. Wij denken nu van wel. Iedere avond samen te schrijven aan de blog, onze belevenissen via foto's te zien doet ons echt plezier.
Deze nacht waait het hard, de camper schud regelmatig heen en weer. Golven spatten de kade op, waar we heel dichtbij staan. De lucht ziet er dreigend uit als we opstaan, maar het is droog en
t-shirts / zomerjurk kunnen aan.
Opstaan en lekker douchen, waarbij de tocht naar het toiletgebouw af en toe rennend verloopt, alleen zo blijven we droog voor het opspattend water uit zee. Lekker ontbijten en alles inpakken ( wat
zo is gebeurd want wij hebben vastgesteld dat wij een turbo team zijn, zonder overleg krijgt alles weer z'n plek). We gaan op tijd op pad en rijden via de E65 van Senj naar Reijka, de derde
grootste stad van Kroatië. De tocht gaat vlak langs de kust door bergen en dalen, haarspeldbochten en bruggen. Opnieuw erg mooi en afwisselend. De airco maakt volle toeren, de temperatuur loopt
weer op tot 27 graden. We wijzen elkaar op alles wat we zien, het delen is zo fijn. We stoppen in Novi Vinodolki, een middeleeuws stadje, zoals er velen zijn aan de kust van Kvarner en Istrië. We
slaan wat proviand in en lopen dan het stadje in. Klimmend door stijle en nauwe straatjes komen we boven en vinden daar al snel een terrasje waar we hele sterke koffie drinken samen met vele
Kraoten op hun vrije zondag. Het stadje heeft een kerk, basiliek en is heel onoverzichtelijk opgezet. Veel oude panden met vervallen stukwerk, zowel bolle dakpannen daken als asbest en mooie
tuintjes met rozen. Het is warm en gelukkig lopen de straten ook weer naar beneden tot aan de camper. We rijden door naar Reijka, weten al snel de camper in de haven te parkeren en lopen de stad
in. Ook dit is een oude stad met de grootste haven van Kroatie. De stad heeft een lange geschiedenis, van Romeinen, Illyrian Liburnians, Duitste notabelen en de Frankopane hertogen van Krk en later
Oostenrijk. De invloed hiervan is zichtbaar in de vele gebouwen o.a. Enkele paleizen en het kasteel. Al dwalend komen we oude stadspoorten en Romeinse opgravingen tegen. Soms is het contrast tussen
gebouwen schokkend, oude villa's naast nieuwbouw( vaak erg lelijk). Ook zien we de eerste Mc Donalds en winkels die we in Nederland ook in iedere stad tegenkomen. Omdat het lunchtijd is laten we
ons verwennen op een vegetarisch gerecht met gegrilde groenten en kaas, eg lekker. We zitten te kijken naar alle mensen die voorbij lopen en vooral met een Mc Flurrie ( ijsje van de Mac) later weer
langskomen. Kroatie is een modern land, met een moderne bevolking. Er komen enkele jonge mannen met hun meisjes voorbij op racemotoren. Er worden zelfs Wheely's gemaakt;).
We gaan verder naar Pula ( Istrie) over de E 751. Deze tweebaans weg gaat dwars door Istrie en we zien vele mooie dorpjes, akkertjes met dieprode grond waarop druiven, prei en aardappelen worden
verbouwd. En alles handmatig of met een hele oude tractor. We genieten van het vele groen, palmbomen en bananenbomen. We gaan ons te buiten aan een pak Nippon, zo gevaarlijk lekker.
Tegen 18.30 uur komen we aan bij een camping in Pula, maar willen eigenlijk graag een zwembad. De zee hebben we al geprobeerd, maar alleen Boris weet hiervan de genieten ( brrr... Koud!) dus
besluiten nog een klein stukje verder te tijden naar een camping met zwembad. Die bij aankomst helaas nog niet gevuld was ;(
Nu gaan we voor een natuurcamping met een prachtig prive plek met uitzicht op zee. Heel romantisch zien we de zon ondergaan in zee.
We maken nog lekker wat te eten en schrijven aan de blog.
Opnieuw een geweldig fijne dag.
In een brochure vonden we deze tekst die ons aansprak
"Take nothing but pictures, leave nothing but footprints, kill nothing but time"